14 فوریه، در تقویم جهانی بهعنوان روز اهدای کتاب نامگذاری شده است. این روز، بهانهای برای افزایش دسترسی افراد، بهویژه کودکان به کتاب است.
شاید زیباترین جنبه اهدای کتاب، این باشد که نتیجه آن هرگز کاملا در اختیار ما نیست. نمیدانیم کدام جمله در ذهن گیرنده خواهد ماند، کدام تصویر او را دگرگون خواهد کرد و کدام پرسش مسیر تازهای پیش پایش خواهد گذاشت. این نادانی، نه ضعف، که فضیلت این کنش است؛ زیرا کتاب، همانگونه که زندگی، همیشه فراتر از نیتهای ما عمل میکند.
امروز، اگر کتابی هدیه میدهیم - به دوستی، به یکی از اعضای خانواده، به کودکی کنجکاو، یا حتی به خودمان - در حقیقت به آیندهای نامعلوم سلام میکنیم. آیندهای که شاید در آن، کسی صفحهای را ورق بزند و احساس کند تنها نیست؛ کسی پیش از او همین پرسش را داشته، همین درد را زیسته، و آن را به زبان آورده است، و مگر هدف نهایی فرهنگ، جز همین پیوند ناپیدا میان انسانها در دل زمان نیست؟
روز جهانی اهدای کتاب، یادمان میآورد که گاه سادهترین هدیهها، عمیقترین اثرها را دارند. کتاب هنوز یکی از شریفترین شکلهای بخشش است؛ بخششی که نه فقط چیزی میدهد، بلکه چیزی را بیدار میکند.
کتابخانه عمومی شهدای ابوزیدآباد در زمینی با یک هزار و ۵۰۰ مترمربع و زیر بنای 775 مترمربع دربهمن ماه سال 1398، با حضور امیر هلاکویی سرپرست اداره کل کتابخانه های عمومی استان اصفهان، امام جمعه وقت ابوزیدآباد حضرت حجت الاسلام شاهمیری، بخشدار و معاون برنامه ریزی فرمانداری، رؤسای ادارات فرهنگ و ارشاد اسلامی، اداره کتابخانه های عمومی و تبلیغات اسلامی و جمعی از مردم شهر ابوزیدآباد گشایش و به بهره برداری رسید و در حال حاضر علاقمندان و دوستداران کتاب شهر ابوزیدآباد از خدمات دهی آن مرکز بهره مند می شوند.
